| Summary: | Το Κεφάλαιο 7 έχει ως αφετηρία την τάση «επιστροφής» της νεολαίας στην πολιτική, η οποία παρατηρήθηκε κυρίως από το 2010, οπότε με σημείο αναφοράς την οικονομική κρίση παρουσιάστηκε μεγάλη διεύρυνση, μαζικότητα και ένταση στην πολιτική συμμετοχή: Με δεδομένη τη μαζική αυτή παρουσία της νεολαίας σε κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, ιδιαίτερα το 2010-11, αλλά και την εκλογική στροφή προς την Αριστερά, προσεγγίζεται το ερώτημα αν oι παρατηρούμενες αλλαγές είναι αποτέλεσμα της ανακοινωνικοποιητικής επίδρασης της κρίσης και αν υποδηλώνουν ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας κατά τη δεύτερη δεκαετία του 2000. Το ερώτημα προς διερεύνηση, δηλαδή, επικεντρώνεται στο εάν οι αλλαγές που παρατηρούνται στην πολιτικότητα της νεολαίας επιτρέπουν την υπόθεση ότι ο ριζοσπαστισμός αποτελεί πλέον καθοριστικό ιδεολογικό και
συμπεριφορικό στοιχείο της φυσιογνωμίας της. Ευρύτερο στόχο αποτελεί μια αποτύπωση των χαρακτηριστικών της σύγχρονης νεολαίας ως πολιτικής γενιάς. Το κεντρικό ερώτημα περί ριζοσπαστικοποίησης προσεγγίζεται και με βάση την ανάλυση σε ερευνητικά δεδομένα ποιοτικής έρευνας με τίτλο: «Pιζοσπαστισμός και νεολαία στην Ελλάδα της κρίσης».
|
|---|
