Εννοιολογικό περίγραμμα

Στο κεφάλαιο αυτό προσδιορίζονται οι έννοιες «πολιτισμός», «πολυμέσα», «δημιουργικότητα», «περιεχόμενο» και «διεπαφή χρήσης» με σκοπό την παρουσίαση και τεκμηρίωση των βασικών εννοιολογικών συνδέσεων που συνθέτουν το σύγγραμμα αυτό. Αρχικά παρουσιάζονται οι διαφορετικές κοινωνικές χρήσεις και οι επι...

Πλήρης περιγραφή

Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριοι συγγραφείς: Μπουμπάρης, Νίκος, Bubaris, Nikos
Μορφή: 7
Γλώσσα:Greek
Έκδοση: 2024
Διαθέσιμο Online:http://repository.kallipos.gr/handle/11419/12325
Περιγραφή
Περίληψη:Στο κεφάλαιο αυτό προσδιορίζονται οι έννοιες «πολιτισμός», «πολυμέσα», «δημιουργικότητα», «περιεχόμενο» και «διεπαφή χρήσης» με σκοπό την παρουσίαση και τεκμηρίωση των βασικών εννοιολογικών συνδέσεων που συνθέτουν το σύγγραμμα αυτό. Αρχικά παρουσιάζονται οι διαφορετικές κοινωνικές χρήσεις και οι επιστημονικές θεωρήσεις της έννοιας «πολιτισμός», με στόχο τον προσδιορισμό των διαφορετικών επιπέδων σύνδεσης του πολιτισμού με τα πολυμέσα. Ο όρος «πολυμέσα» αποτελεί κυρίως έναν τεχνικό όρο που περιγράφει τις δυνατότητες επεξεργασίας διαφορετικών μέσων από την ψηφιακή τεχνολογία. Στο κεφάλαιο αυτό αντλούμε στοιχεία από τα πεδία των θεωριών των μέσων, της πειραματικής τέχνης και της καθημερινής ζωής προκειμένου να εμπλουτίσουμε τις τεχνικές, νοηματικές και αισθητικές παραμέτρους που συγκροτούν ένα συνεκτικό πολυμεσικό περιβάλλον επικοινωνίας. Οι διαφορετικές αντιλήψεις για τον πολιτισμό αντανακλώνται και στον προσδιορισμό των διαφορετικών πεδίων, φορέων και αντιλήψεων για τη δημιουργικότητα. Στο παρόν κεφάλαιο εστιάζουμε ιδιαίτερα στο φαινόμενο της εκτεχνίκευσης της δημιουργικότητας, το οποίο, σε συνδυασμό με τη μεθοδολογία της έρευνας-δημιουργίας, διαμορφώνει τις προτεινόμενες πρακτικές δημιουργίας περιεχομένου σε πολυμεσικές εφαρμογές. Υπό αυτή τη λογική, η σχέση του περιεχομένου με τη μορφή δεν είναι προκαθορισμένη, αλλά αποτελεί κάθε φορά προϊόν δυναμικής αλληλεπίδρασης και αμοιβαίας συγκρότησης. Η διεπαφή αποτελεί πεδίο συσχέτισης μορφής και περιεχομένου. Στο κεφάλαιο αυτό εστιάζουμε στη διεπαφή χρήσης ως ιδιότυπο πεδίο συσχέτισης ανθρώπου - υπολογιστή. Ανατρέχοντας σε διάφορες μελέτες για τις διεπαφές, διακρίνουμε τρεις βασικές λειτουργίες συσχέτισης: τη σημασιολογική, τη μορφοποιητική και την ενεργοποιητική. Οι λειτουργίες αυτές αντανακλώνται και δομούν τα υπόλοιπα κεφάλαια του συγγράμματος.