Αναψηλαφώντας τις Ταυτότητες των Χριστιανών της Μεσογείου τον 1ο και 2ο αι. μ.Χ.

• Κύριοι συγγραφείς: Δεσπότης, Σωτήριος, Despotis, Sotirios
• Μορφή: 1
• Γλώσσα: Greek
• Έκδοση: 2022
• Θέματα: Θεωρία περί πολλαπλών ταυτοτήτων; Νέα Παύλεια Προοπτική; Νέα Ερευνητική Στροφή στον Χώρο; Συναισθηματική Κοινότητα; Μεσσιανισμός - Χιλιασμός; Ιουδαϊσμοί; Ιστοριογραφία; Ρητορική; Επιστολογραφία; Ιουδαιοχριστιανοί και εθνικοχριστιανοί; Αποκαλυπτισμός; Multiple identities; New Perspective on Paul; New Spatial Turn; Emmotional Community; Messianisms - Millennialism; Judaisms; Historiography; Rhetoric; Epistolography; Judeo-Christians and ethnic Christians; Apocalypticism

Στη μετανεωτερική εποχή έχει παρατηρηθεί στροφή από την έμφαση στον Χρόνο (την Ιστορία) σε εκείνη στον Χώρο - την «Επικράτεια» (Spatial Turn). Αυτή, μάλιστα, αποκτά ιδιαίτερο νόημα στην εποχή της Πανδημίας, όταν και αναδεικνύεται και πάλι η σπουδαιότητα του Οίκου. Ταυτόχρονα σήμερα γίνεται λόγος για πολλαπλές ταυτότητες, οι οποίες διαμορφώνονται ανάλογα με το συγΚείμενο, ενώ πλέον δίνεται βαρύτητα στη λειτουργία του σώματος, των αισθήσεων και των συναισθημάτων, τα οποία διαμορφώνουν τη Φυσιογνωμία τόσο του Προσώπου όσο και της Κοινότητάς του. Νέα δεδομένα, τα οποία δεν προέρχονται μόνον από τις φιλολογικές Πηγές, αλλά από την ανασκαφή και τις επιγραφές (και των νομισμάτων), έρχονται να ανατρέψουν την παραδοσιακή άποψη περί της διαμόρφωσης ενός ενιαίου Χριστιανισμού στη Μεσόγειο κατεξοχήν από τον Παύλο. Σήμερα διαπιστώνεται ότι αυτή η χαρισματική μορφή, όπως και ο Ιουδαϊσμός, επίσης επί αιώνες εξετάσθηκαν μέσα από τα «γυαλιά» του Αυγουστίνου και του Λουθήρου (πρβλ. τη «Νέα Παύλεια Προοπτική»). Συνεπώς, στο παρόν Εγχειρίδιο θα εστιάσω στις πολύμορφες χριστιανικές Κοινότητες, οι οποίες ιδρύθηκαν όχι μόνον πέριξ του Αιγαίου αλλά στη Μεσόγειο συνολικά (Μικρά Ασία, Ρώμη, Αλεξάνδρεια, Καρθαγένη, Ισπανία) για να εξετάσω την ιδιαίτερη χριστιανική Παράδοση, την οποία δημιούργησαν σε συνεχή διάλογο με τον περιβάλλοντα Κόσμο και Χώρο. Η αισθητοποίηση του Χώρου τον 1ο αι. εξάγεται και από τη σημασία που δινόταν στο genius loci. Ουσιαστικά, ακολουθώντας την «Οδό» (όπως ονομαζόταν αρχικά ο Χριστιανισμός) –τα «βήματα» του Ιησού Χριστού, του Παύλου, του Ιωάννη και των λοιπών «εργατών» του Ευαγγελισμού–, θα προσφέρω στο ευρύτερο κοινό ένα Πανόραμα της ποικιλομορφίας των χριστιανικών Κοινοτήτων τους δύο πρώτους αιώνες και μια «πνευματική περιπλάνηση» αναψηλάφησης του έθους και του ήθους τους, λαμβάνοντας υπόψη τα νεότερα δεδομένα όσον αφορά τον κόσμο της Μεσογείου κατά την αυτοκρατορική εποχή. Ιστορία και Γεωγραφία συμπλέκονται, ώστε ιδίως μετά από μία Κρίση, να ανατείλει κάτι καινό.