| Summary: | Η εργασία παρουσιάζει τρεις υλοποιήσεις για Time-to-Digital Converters (μετατροπείς χρόνου σε ψηφιακό σήμα) καθώς και τις δυσκολίες στην ολοκλήρωση καθεμίας από αυτές. Η πρώτη υλοποίηση στηρίζεται στην τεχνική Tapped Delay Line, όπως και η δεύτερη, η οποία αποτελεί μια προσπάθεια βελτίωσης κάποιων προβληματικών στοιχείων της πρώτης. Η τρίτη υλοποίηση στηρίζεται στη χρήση ταλαντωτών δακτυλίου.
Περιγράφονται ακόμη οι δυσκολίες μιας τέτοιας υλοποίησης σε ξεπερασμένες πια τεχνολογίες χαμηλού κόστους και γίνεται αναφορά στα βασικά χαρακτηριστικά της λειτουργίας των TDCs.
Βασικός σκοπός της εργασίας είναι η εξοικείωση όχι μόνο με το σχεδιασμό και τη λειτουργία ενός TDC, αλλά και με τα FPGAs. Για το λόγο αυτό, γίνεται σύγκριση μεταξύ διαφόρων οικογενειών και υλοποιήσεων.
|