| Περίληψη: | Οι φλεβικές αποφράξεις του αμφιβληστροειδή ανήκουν στις αγγειακές παθήσεις του αμφιβληστροειδή. Αποτελούν τη δεύτερη πιο συχνή αιτία απώλειας όρασης των αγγειακών παθήσεων μετά την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, σε ηλικίες άνω των 50 ετών. Αιτία αποτελεί η θρόμβωση της κεντρικής ή κλάδου φλέβας του αμφιβληστροειδή, με αποτέλεσμα τη μείωση της φλεβικής απαγωγής του αίματος. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία η κλαδική απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδή εμφανίζεται 3 φορές πιο συχνά από την κεντρική, ανεξαρτήτου φύλου. Τα τελευταία χρόνια οι ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις αντι-αγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF) βελτίωσαν τα αποτελέσματα της θεραπείας των φλεβικών αποφράξεων του αμφιβληστροειδή σε μορφολογικό και σε λειτουργικό επίπεδο. Ο στόχος της παρούσας μελέτης είναι να αποδειχθεί πως επιδρά η ενδοϋαλοειδική έγχυση anti- VEGF παράγοντα, τόσο σε λειτουργικό, όσο και σε δομικό επίπεδο σε ασθενείς με απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς.
Μεθεδολογία: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην οφθαλμολογική κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών (ΠΓΝΠ). Τον πληθυσμό της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν 30 ενήλικες ασθενείς με απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς, οι οποίοι υποβάλλονται σε ενδοϋαλοειδική έγχυση anti-VEGF παράγοντα, την τελευταία πενταετία. Αξιολογήθηκε η οπτική οξύτητα καθώς και το κεντρικό πάχος της ωχράς (CRT), σε ένα έτος.
Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική βελτίωση προέκυψε στην όραση και στο πάχος της ωχράς, ανεξαρτήτως αριθμού ενδοϋαλοειδικών ενέσεων.
Συμπέρασμα: Τα τελευταία χρόνια ως θεραπεία των αποφράξεων φλέβας αμφιβληστροειδούς, χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό η ενδοϋαλοειδική έγχυση αντιαγγειογενετικών παραγόντων. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία αλλά και την παρούσα μελέτη προκύπτει η θετική επίδραση της θεραπείας αυτής, καθιστώντας αναγκαία τη συνεχή έρευνα για εύρεση νέων θεραπειών. Στόχο αποτελεί η προαγωγή της Δημόσιας Υγείας.
|
|---|
