| Summary: | Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη μιντιακών αναπαραστάσεων προσφύγων και προσφυγισσών που έχουν εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα εξετάζονται επτά (7) βίντεο, τα οποία παρουσιάζουν το πρόγραμμα στήριξης έκτακτης ανάγκης για την ένταξη και τη στέγαση, ΕΣΤΙΑ της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και προβάλλουν τη ζωή προσφυγικών οικογενειών που έχουν βρει στέγη σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.
Αξιοποιώντας την Κριτική Ανάλυση Λόγου και συγκεκριμένα τη σχέση ανάμεσα στο μικροεπίπεδο των ατομικών επιλογών και το μακροεπίπεδο των κυρίαρχων Λόγων, εξετάζω τα είδη των προσφυγικών αναπαραστάσεων που κατασκευάζονται στα συγκεκριμένα βίντεο. Επεξεργάζομαι δύο κυρίαρχους Λόγους: τον αντιρατσιστικό Λόγο της Ύπατης Αρμοστείας, στον οποίο υπάγονται τα βίντεο και τον Εθνικό Λόγο που κηρύσσει την αναγκαιότητα για γλωσσική και πολιτισμική ομοιογένεια εντός των εθνών-κρατών.
Όσον αφορά το μικροεπίπεδο της έρευνας, αναλύω εξίσου τις γλωσσικές και πολυτροπικές επιλογές που εντοπίζονται στα δεδομένα μου. Για την γλωσσική ανάλυση εφαρμόζω τον μηχανισμό κατηγοριοποίησης μέλους διαμένοντες πληθυσμοί στην Ελλάδα, ο οποίος περιέχει το τυποποιημένο σχεσιακό ζεύγος πρόσφυγας/ισσα και ντόπιος/α και εστιάζω στα κατηγορήματα που αποδίδονται στις δύο αυτές κατηγορίες. Στην οπτική ανάλυση εξετάζω τον τρόπο που αναπαρίστανται τα άτομα και τη σχέση που δημιουργείται μεταξύ απεικονιζόμενου/ης και θεατή. Στη συνέχεια, προχωρώντας στο μακροεπίπεδο, ερευνώ τον τρόπο που τα ευρήματά μου τοποθετούνται σε σχέση με τον Εθνικό Λόγο και αν τελικά καταλήγουν να τον αμφισβητούν ή να το ενισχύουν.
Το κύριο συμπέρασμά μου είναι ότι οι προσφύγες/ισσες κατασκευάζονται, τόσο γλωσσικά όσο και οπτικά, ως κατάλληλοι άλλοι, ως οικείοι/ες, δηλαδή, για την χώρα υποδοχής και πρόθυμοι να αφομοιωθούν σε αυτή. Παρότι, εκ πρώτης όψεως, τα υπό εξέταση πολυτροπικά κείμενα έχουν αντιρατσιστική στόχευση, τελικώς δεν αμφισβητούν τις επιταγές του Εθνικού Λόγου για γλωσσική και πολιτισμική ομοιογένεια, αλλά αντίθετα ενισχύουν την κυριαρχία του, προκρίνοντας μια φιλοξενία υπό όρους και για συγκεκριμένους μόνο τύπους προσφύγων/ισσών.
|