| Summary: | Στη σύγχρονη εποχή, προγράμματα συμβουλευτικής καθοδήγησης εφαρμόζονται εκτεταμένα σε πολυάριθμα εκπαιδευτικά συστήματα, ενώ στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρησιμοποιούνται προγράμματα mentoring υποχρεωτικά, με στόχο οι εκπαιδευτές να αναπτυχθούν επαγγελματικά, κοινωνικά και να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους. Στην Ελλάδα, ο θεσμός εισήχθη με θέσπιση του Ν.3848/2010, αλλά παρέμεινε ανενεργός, ενώ τελικά καταργήθηκε με τον Ν.4589/2019. Στην παρούσα Διπλωματική εργασία, διερευνήθηκαν και καταγράφηκαν οι απόψεις των Εκπαιδευτών Ενηλίκων, σχετικά με την αξιοποίηση του θεσμού του mentoring, στο πλαίσιο άσκησης του εκπαιδευτικού τους έργου. Για το σκοπό αυτό, αξιοποιήθηκαν τόσο ποσοτικές όσο και ποιοτικές ερευνητικές μέθοδοι, με χρήση ερωτηματολογίου και συνέντευξης. Το δείγμα μας για την ποσοτική μέθοδο, αποτέλεσαν 160 Εκπαιδευτές Ενηλίκων, που υπηρετούν σε δομές Εκπαίδευσης Ενηλίκων, σε πέντε (5) νομούς της Στερεάς Ελλάδος, ενώ για τη συλλογή ποιοτικών δεδομένων αξιοποιήθηκαν 6 Εκπαιδευτές Ενηλίκων της ίδιας βαθμίδας εκπαίδευσης, από το Νομό Φωκίδος. Βάσει των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την έρευνα, οι Εκπαιδευτές Ενηλίκων γνωρίζουν στην πλειοψηφία τους το περιεχόμενο των όρων «μέντορας» και «mentoring» με σχετική σαφήνεια, ενώ αντιλαμβάνονται το μέντορα ως σύμβουλο και καθοδηγητή. Το ρόλο αυτό αναμένεται να αναλάβει κάποιος έμπειρος εκπαιδευτής, με επιστημονικό υπόβαθρο σε διδακτικά και παιδαγωγικά ζητήματα. Μάλιστα, οι Εκπαιδευτές Ενηλίκων με επαυξημένα προσόντα (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα/Διδακτορικό Δίπλωμα/Πιστοποιητικό Μεταπτυχιακής Επιμόρφωσης), προσδοκούν, όπως ανέδειξε η έρευνα, σε μεγαλύτερο βαθμό τα οφέλη του mentoring για Εκπαιδευτές, μέντορα και εκπαιδευτική δομή. Τέλος, όσοι κατείχαν θέση Εκπαιδευτή, φαίνεται να αναμένουν σε μεγαλύτερο βαθμό οφέλη από τη διαδικασία του mentoring, σε σχέση με όσους κατέχουν θέσεις υπευθύνων διοίκησης, γεγονός που υποδηλώνει ανάγκη υποστήριξης και ενδυνάμωσης στο διδακτικό τους έργο.
|
|---|
