| Περίληψη: | Στο συνεχές σύστημα δομήσεως που συνήθως εφαρμόζεται στις αστικές περιοχές και ιδιαίτερα στο κέντρο των πόλεων, οι κατασκευές κτίζονται σε επαφή ή με κάποιο μικρό αρμό μεταξύ τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις κατά τη διάρκεια σεισμικών διεγέρσεων είναι προφανές ότι αναμένεται να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ των παρακείμενων κατασκευών η οποία εκδηλώνεται υπό μορφή συνεχών κρούσεων μεταξύ τους στις θέσεις των πλακών. Οι κρούσεις αυτές είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντικές βλάβες ή ακόμη και να αποδειχθούν κρίσιμες για την ασφάλεια των κατασκευών.
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η χρήση πιθανοτικών μεθοδολογιών ανάλυσης για την εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας ενός 8-όροφου πλαισίου οπλισμένου σκυροδέματος με προβλήματα αλληλεπίδρασης. Η διερεύνηση έγινε λαμβάνοντας υπόψη δύο διαφορετικά μεγέθη σεισμικού αρμού (dg): dg =0.0 cm και dg=9.0 cm, ενώ για λόγους σύγκρισης μελετάται και η σεισμική τρωτότητα του κτηρίου χωρίς προβλήματα αλληλεπίδρασης.
Στο 1ο Κεφάλαιο, παρουσιάζεται η υφιστάμενη γνώση σχετικά με το φαινόμενο της αλληλεπίδρασης μεταξύ παρακείμενων κατασκευών κατά τη διάρκεια σεισμικών διεγέρσεων καθώς και οι διαφορετικές μεθοδολογίες προσέγγισης του φαινομένου, όπως αυτές καταγράφονται στη Διεθνή βιβλιογραφία.
Στο 2ο Κεφάλαιο, αρχικά παρουσιάζονται οι σύγχρονες διατάξεις του Ευρωκώδικα 8 για την αποφυγή του φαινομένου της αλληλεπίδρασης μεταξύ των κατασκευών κατά την διάρκεια σεισμικών διεγέρσεων, που αφορούν τον προσδιορισμό του ελάχιστου σεισμικού αρμού. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εξεταζόμενες περιπτώσεις αλληλεπίδρασης παρακείμενων κατασκευών της παρούσας εργασίας, οι παραδοχές που ελήφθησαν υπόψη κατά το σχεδιασμό των κτηρίων καθώς και το αναλυτικό μοντέλο προσομοίωσης που χρησιμοποιήθηκε στα πλαίσια της εν λόγω διερεύνησης.
Στο 3ο Κεφάλαιο, αρχικά παρουσιάζεται και εν συνεχεία εφαρμόζεται για όλες τις εξεταζόμενες περιπτώσεις της παρούσας εργασίας, η μέθοδος της προσαυξητικής δυναμικής ανάλυσης (Incremental Dynamic Analysis - IDA), για την εξαγωγή των δυναμικών καμπύλων απόκρισης. Προς το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν 14 σεισμικές διεγέρσεις, οι οποίες βαθμονομήθηκαν κατάλληλα. Παρουσιάζονται, συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ των περιπτώσεων αλληλεπίδρασης των κατασκευών για δυο διαφορετικά μεγέθη σεισμικού αρμού καθώς και της περίπτωσης χωρίς αλληλεπίδραση.
Στο 4ο Κεφάλαιο, αναπτύσσονται τα Πιθανοτικά Μοντέλα Σεισμικής Απαίτησης (Probabilistic Seismic Demand Models, PSDMs) και προσδιορίζεται η μέση σεισμική απαίτηση λαμβάνοντας υπόψη διαφορετικές μηχανικές σεισμικές παραμέτρους (Engineering Demand Parameters - EDPs). Παρουσιάζονται, συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ των περιπτώσεων αλληλεπίδρασης των κατασκευών για δυο διαφορετικά μεγέθη σεισμικού αρμού καθώς και της περίπτωσης χωρίς αλληλεπίδραση.
Στο 5ο Κεφάλαιο, γίνεται εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας της εξεταζόμενης κατασκευής με προβλήματα αλληλεπίδρασης μέσω του προσδιορισμού των καμπύλων τρωτότητας για τις δύο περιπτώσεις μεγέθους σεισμικού αρμού και της περίπτωσης χωρίς αλληλεπίδραση. Η διερεύνηση γίνεται λαμβάνοντας υπόψη διαφορετικές στάθμες επιτελεστικότητας
Στο 6ο Κεφάλαιο, παρουσιάζονται τα σημαντικότερα συμπεράσματα και οι παρατηρήσεις που προέκυψαν από την παρούσα διερεύνηση.
Τέλος, παρατίθεται η βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή.
|
|---|
