| Περίληψη: | Η παρούσα μελέτη εξετάζει ενδεικτικά τρία έργα της Ρέας Γαλανάκη (το πρώτο μυθιστόρημά της, "Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά" (1989) και τις δυο νουβέλες που περιλαμβάνονται στην έκδοση "Δυο γυναίκες, δυο θεές" (2017), υπό τους τίτλους: "Αθηνά Βοσκοπούλα" και "Εγώ, η Αριάδνη"), προκειμένου να καταδείξει ότι η συγγραφέας προσεγγίζει μέσω της «μυθικής μεθόδου» το δεσπόζον στο σύνολο του έργου της καθολικό θέμα της αυτοσυνείδησης του ανθρώπου, της αναζήτησης δηλαδή της πολιτικής/εθνοτικής, της φυλετικής, της έμφυλης ή της καλλιτεχνική του ταυτότητας. Η συγγραφέας κατορθώνει να επικαιροποιήσει τον αρχαίο μύθο και να τον καταστήσει όχημα της σύγχρονης αυτοσυνείδησης, καθώς με την ερμηνεία της καλεί τον αναγνώστη να αφουγκραστεί το παρελθόν της ανθρωπότητας, προκειμένου να επιτύχει τον υπαρξιακό του νόστο και να ανακαλύψει τη γνήσια/φυσική ταυτότητά του, αποτινάσσοντας την πολύμορφη σύγχρονη αλλοτρίωση.
|
|---|
