Ο ρόλος των φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων στην προσωπο-ωμο-βραχιόνιο μυϊκή δυστροφία. Ανασκόπηση αρθρογραφίας

• Κύριος συγγραφέας: Χαραλαμπίδης, Χρήστος Α.Μ. 2074
• Άλλοι συγγραφείς: Φαράντου, Χαρίκλεια
• Μορφή: Πτυχιακή Εργασία
• Γλώσσα: Greek
• Έκδοση: Πανεπιστήμιο Πατρών 2019
• Θέματα: Μυοπάθεια; Προσωπο-ωμο-βραχιόνιο μυϊκή δυστροφία; Φυσικοθεραπευτική παρέμβαση; Αναδυόμενες θεραπείες; Facioscapulohumeral Muscular Dystrophy; Physical therapy; Rehabilitation; Exercise

Εισαγωγή: H πρόσωπο-ώμο-βραχιόνιο μυϊκή δυστροφία (Facioscapulohumeral Muscular Dystrophy – FSHD) είναι μία από τις πιο διαδεδομένες μυϊκές δυστροφίες .Στόχος της ανασκόπησης αρθρογραφίας είναι να γίνει μία λεπτομερής έρευνα όπου θα διαπιστωθούν τα αίτια, τα συμπτώματα, η διάγνωση καθώς και η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στην συγκεκριμένη πάθηση. Σκοπός: O σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετηθούν και να αναλυθούν οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της πρόσωπο-ώμο-βραχιόνιο μυϊκής δυστροφίας. Ακόμη θα γίνει πλήρη αναφορά για τα προβλήματα που εμφανίζονται στα άνω άκρα και γενικά η συμπτωματολογία της πάθησης, καθώς και τα αίτια, ο τρόπος διάγνωσης και οι τύποι ασκήσεων που χρησιμοποιούνται. Μεθοδολογία: Η στρατηγική αναζήτησης για την πραγματοποίηση της εργασίας έχει να κάνει με ένα ποικίλο πρόγραμμα ασκήσεων καθώς και διάφορα προγράμματα αποκατάστασης και τεχνικές που θα είναι πλήρως επιστημονικά αποτελεσματικές και τεκμηριωμένες. Για την εκπόνηση της παρούσας ανασκόπησης αρθρογραφίας θα χρησιμοποιηθούν άρθρα τα οποία θα αναζητηθούν από την παγκόσμια βάση δεδομένων PubMed και Google Scholar. Κριτήρια εισαγωγής άρθρων είναι μελέτες που ερεύνησαν ασθενείς με FSHD στους οποίους εφαρμόστηκε πρόγραμμα άσκησης μέσω του οποίου παραθέτονται οι αποτελεσματικότερες λύσεις, οι προτεινόμενες οδηγίες για την αναπνευστική φυσικοθεραπεία καθώς και για την αντιμετώπιση του πόνου. Συμπεράσματα: Ο φυσιοθεραπευτικός ρόλος αποτελεί την αναγνώριση, αξιολόγηση και την κατάλληλη θεραπευτική μέθοδο ενώ παράλληλα λόγω της μειωμένης κινητικότητας των ασθενών στη συγκεκριμένη πάθηση είναι και η βελτίωση της κινητικότητας. Μελέτες αποδεικνύουν ότι η άσκηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της κινητικότητας των ασθενών ενώ παράλληλα βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική λειτουργία τους.