| Περίληψη: | Η τηλεργασία αποτελεί έναν τρόπο εργασίας ο οποίος τα τελευταία περίπου τρία χρόνια έχει γνωρίσει ιδιαίτερη άνθηση. Αποτελεί έναν τρόπο εξ αποστάσεως εργασίας, καθώς το άτομο εργάζεται από έναν υπολογιστή ο οποίος το πιθανότερο είναι να βρίσκεται σπίτι του, μην απαιτώντας έτσι τη φυσική του παρουσία στα γραφεία της επιχείρησης. Η νέα αυτή μορφή απασχόλησης έδωσε σε πολλά άτομα σημαντική ευελιξία προκειμένου να εργάζονται για εταιρίες που εδρεύουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, χωρίς να χρειάζεται να μετεγκατασταθούν, γλυτώνοντας έτσι σημαντικά κόστη που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα επωμίζονταν. Λόγω του βίαιου ξεσπάσματος της πανδημικής κρίσης του κορονοϊού στις αρχές του 2020 και προκειμένου να μην χαθούν θέσεις εργασίας πολλές εταιρίες αποφάσισαν να εφαρμόσουν το καθεστώς της τηλεργασίας. Ωστόσο αυτή η μετάβαση έγινε με ταχύτατο τρόπο και έτσι δεν εξετάστηκε απόλυτα το νομικό πλαίσιο που υπήρχε γύρω από τη συγκεκριμένη μορφή απασχόλησης. Η πανδημική κρίση κατέδειξε κάποια σημαντικά νομικά κενά και προβλήματα για την τηλεργασία τόσο σε εγχώριο όσο και διεθνές επίπεδο (Erro & Belzunegui-Eraso, 2020). Η εξέταση του νομικού πλαισίου της τηλεργασίας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και ελληνικό επίπεδο είναι αυτή που θα οδηγήσει σε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με το πως πρέπει να εφαρμόζεται το συγκεκριμένο καθεστώς απασχόλησης. Μάλιστα υπήρξαν και δικαστικές αποφάσεις σχετικά με την τηλεργασία σε κάποιους τομείς απασχόλησης οι οποίες διαμόρφωσαν ένα νέο θεσμικό πλαίσιο.
|