| Περίληψη: | Εισαγωγή: Σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, η πρόληψη της δυσθρεψίας θα πρέπει να θεωρείται προτεραιότητα καθώς επηρεάζει σε καταστροφικό βαθμό την πορεία μίας βαριάς νόσου. Είναι αναγκαία η μελέτη αυτή λοιπόν, να πραγματοποιηθεί διότι μπορεί να προσδιοριστεί κατά πόσο η εντερική ή/ και η παρεντερική σίτιση επηρεάζουν την έκβαση της υγείας σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μια Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Ενηλικών. Επιπλέον αναδεικνύεται ο ρόλος που παίζει η διατροφή σε μια ΜΕΘ σε σχέση με τους ασθενείς, με την καλή λειτουργία του νοσοκομείου (οικονομικοί παράγοντες, απαιτούμενο ιατρικό προσωπικό, απαιτούμενο υλικό κ.α.) αλλά και σε σχέση εντέλει με όλη την εικόνα της δημόσιας υγείας και του κοινωνικού συνόλου.
Σκοπός: Ο κύριος σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας αποτελεί η διερεύνηση της επίπτωσης της εφαρμογής παρεντερικής ή/ και εντερικής σίτισης σε πολυδύναμή Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ενηλικών της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος. Επιπλέον μελετήθηκε η συχνότητα δυσγλυκαιμίας στον κάθε τύπο διατροφής και η συσχέτισή της με τη θνησιμότητα, τη νοσηρότητα, την διάρκεια παραμονής στην ΜΕΘ και την εμφάνιση επιπλοκών σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς.
Μεθοδολογία: Ως ερευνητικό εργαλείο χρησιμοποιήθηκαν οι ιατρικοί φάκελοι των ασθενών και πεδίο μελέτης ήταν η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Ενηλικών (ΜΕΘ Ενηλικών) του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών (ΠΓΝΠ). Το τελικό δείγμα μας ήταν 146 ιατρικοί φάκελοι ενηλικών που νοσηλεύτηκαν στην ΜΕΘ του ΠΓΝΠ και έλαβαν εντερική ή/και παρεντερική, μικτή σίτιση ή και καθόλου σίτιση (ουδέν).
Αποτελέσματα: Από τους 146 ιατρικούς φακέλους το 73,3% άνηκε σε άρρενες και η μέση ηλικία των ασθενών κυμαίνεται στα 56,02 έτη με την συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών να παρουσιάζει φυσιολογικό βάρος σώματος(69,18%). Η πιο συχνή αιτία εισαγωγής ήταν οι παθολογικές αιτίες (34,25%) και ακολουθεί η αναπνευστική ανεπάρκεια (20,55%). Υψηλότερο ποσοστό διασωλήνωσης παρατηρήθηκε στην εγκεφαλική βλάβη και στις παθολογικές αιτίες εισαγωγής (50,7%). Μέσος χρόνος παραμονής στην ΜΕΘ ήταν περίπου 28 ημέρες με μέση διάρκεια του μηχανικού αερισμού τις 25 ημέρες. Έπειτα το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος (40,41%) εμφάνισαν υπεργλυκαιμία. Η υπεργλυκαιμία παρατηρήθηκε κυρίως στους ασθενείς που σιτίζονταν με παρεντερική ενώ τα μεγαλύτερα ποσοστά υπογλυκαιμίας ή συνδυασμού υπογλυκαιμίας και υπεργλυκαιμίας παρατηρήθηκαν σε όσους σιτίζονταν με παρεντερική διατροφή (p<0,001).
Οι μετρήσεις γλυκόζης συσχετίστηκαν με την ηλικία (p=0,009),τα αίτια εισαγωγής(p<0,001), τις ημέρες παραμονής στην ΜΕΘ (p=0,045) και ιδιαίτερα με την ρύθμιση της δυσγλυκαιμίας, τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις και την θνησιμότητα (p<0,001).
Συμπεράσματα: Στην μελέτη αυτή βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ των τρόπων διατροφής με τις αιτίες εισαγωγής στην ΜΕΘ και την δυσγλυκαιμία. Επίσης βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ της δυσγλυκαιμίας με την ηλικία, τις ημέρες νοσηλείας στην ΜΕΘ, την αιτία εισαγωγής στην ΜΕΘ, την ρύθμιση της δυσγλυκαιμίας όπως επίσης και μεταξύ της δυσγλυκαιμίας με την θνησιμότητα ή τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Ακόμη η μειωμένη διατροφική πρόσληψη οδηγεί σε επιπλοκές στην κλινική κατάσταση του ασθενή, επιμήκυνση του χρόνου νοσηλείας και σε θνησιμότητα.
|
|---|
