Άλμπερτ Σβάιτσερ

Ο Άλμπερτ Σβάιτσερ (''Ludwig Philipp Albert Schweitzer''), Κάιζερσμπεργκ, 14 Ιανουαρίου 1875 – Λαμπαρενέ, 4 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν Γερμανός και Γάλλος επιφανής πολυμαθής από την Αλσατία. Ήταν λουθηριανός θεολόγoς, φιλόσοφος, μουσικολόγος, ιατρός και ιεραπόστολος.

Γεννήθηκε στο Κάιζερσμπεργκ της Αλσατίας-Λωρραίνης (επαρχίας τότε της Γερμανικής αυτοκρατορίας). Μετά τη νίκη των Συμμάχων το 1918, ζήτησε και πήρε εύκολα τη γαλλική υπηκοότητα βάσει της αλσατικής καταγωγής του. Αργότερα αμφισβήτησε τόσο την τρέχουσα κοσμική αντίληψη της εποχής του για τον ιστορικό Ιησού, όσο και την παραδοσιακή χριστιανική άποψη, απεικονίζοντας έναν θεολογικό Ιησού που περίμενε το επικείμενο τέλος του κόσμου.

Ο Άλμπερτ Σβάιτσερ ίδρυσε το 1913 νοσοκομείο στο Λαμπαρενέ της Γκαμπόν, στις όχθες του ποταμού Ογκουέ, στην κεντροδυτική Αφρική, και έγινε παγκοσμίως γνωστός για αυτό. Το 1952 η απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, για την ηθική αρχή του «Σεβασμός της Zωής», ή «Ευλάβεια για τη Zωή» (γερμ. «''Ehrfurcht vor dem Leben''»), του επέφερε σημαντική αναγνώριση και προβολή. Παρέχεται από τη Wikipedia