|
|
|
|
| LEADER |
08184nam a2200301 i 4500 |
| 003 |
GR-PaULI |
| 005 |
20260304112603.0 |
| 008 |
260302s2025 gr ||||g b||| 001 0 gre d |
| 020 |
|
|
|a 9789600243031
|
| 040 |
|
|
|a GR-PaULI
|b gre
|c GR-PaULI
|e AACR2
|
| 082 |
0 |
4 |
|2 23
|a 889.209
|
| 100 |
1 |
|
|a Ριτσάτου, Κωνσταντίνα
|9 110685
|e συγγραφέας
|
| 245 |
1 |
0 |
|a Μάνες μιλούν :
|b όψεις του θεατρικού ρόλου στην ανάδυση των <<κοινωνιστικών>> ιδεών στην Ελλάδα /
|c Κωνσταντίνα Ριτσάτου.
|
| 260 |
|
|
|a Αθήνα :
|b Παπαζήση,
|c 2025.
|
| 300 |
|
|
|a 400 σ. ;
|c 21 εκ.
|
| 490 |
1 |
|
|a θεατρικοί τόποι / Παπαζήσης
|
| 504 |
|
|
|6 Περιλαμβάνει βιβλιογραφία και ευρετήριο.
|
| 505 |
|
|
|a Θεωρητικές αναζητήσεις : Μποάλ: το σώμα που γεννά τον άνθρωπο και το θέατρο -- Ένγκελς: η γέννα προσδιόριζε το γένος -- Φρόυντ και Μαρκούζε: ο έρωτας συγκρατεί τον κόσμο -- Η ανάδυση των "κοινωνιστικών" ιδεών στην Ελλάδα -- Φουέντες: δεν είμαστε τόσο διαφορετικοί όσο νομίζουμε -- Ο θεατρικός ρόλος της μάνας : Μάνα της εγχώριας παράδοσης και ορφανές από πατέρα ηρωίδες: "κοινωνιστικά προανακρούσματα" -- Ο συμπαγής πατριαρχικός κόσμος δεν έχει ακόμα ραγίσει -- <<Η τιμή της αγάπης>>: η Αστέρω και η Γκόλφω (1894) του Σπυρίδωνος Περεσιάδη -- <<Μέσα στα φτωχικά τα καλύβια λάμπουν κάποτες περλάντια>> η Δέσπω στον Βουρκόλακα(1894) του Αργύρη Εφταλιώτη --Μάνα στο μεταίχμιο παράδοσης και ανανέωσης: "Σιλαλισμός... πως τονε λένε;" -- <<Είμαστε φτωχοί άνθρωποι, κι έχουμε την ανάγκη και του μερμηγκιού>>: η Κυρά Σταβρόπλενα στους Κούρδους (1897) του Γιάννη Καμπύση -- <<Αν επέσανε τα δαχτυλίδια, τα δάχτυλα μείνανε...>>: η Κοντέσσα Βαλέραινα στο Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας (1904) του Γρηγόριου Ξενόπουλου --
|
| 505 |
|
|
|a Μάνα αστεφάνωτη ή μάνα κομφορμίστρια στο αστικό τοπίο; «Έχω παιδί μαζί του… Κι’ εν τούτοις δεν μ’ έχει στεφανωμένη»: η Μαρία στη Χειραφετημένη 199 (1908) του Χρήστου Παπαζαφειρόπουλου -- «Να συλλογιστείς το γάλα που σε βύζαξα»: η Περσεφόνη στο Άσπρο και το μαύρο (1913) του Σπύρου Μελά -- Μάνα βράχος του σπιτιού ή χριστιανή σοσιαλίστρια; : «Έφαγα τα νύχια μου στη σκάφη, για χάρι της τιμιότης»: η Φρόσω στο Φιντανάκι (1921) του Παντελή Χορν -- «Δεν υπάρχουνε δούλοι κι αφεντάδες παιδί μου»: η Αγγέλα στη Μητέρα (1922) του Δημήτριου Ταγκόπουλου -- Η ανατολή ενός κόσμου χωρίς μανάδες : «Είδα στις πλερωμές των σακατεμένων εργατών μας κάτι σπαραχτικές σκηνές που μ’ έπεισαν πια πως ορισμένως μόνο της μακαρίτισσας μητέρας σου θα μοιάζεις»: Η Κόκκινη Πρωτομαγιά (1921) του Γεώργιου Σημηριώτη -- «Μα τι θέλουμε τις μαννάδες που είναι του παιδιού η καταστροφή;»: Έβα (1927) του Γιάννη Ψυχάρη -- Μάνες μιλούν: λόγια που δεν τα παίρνει ο άνεμος -- Αντί προλόγου : και ο πατέρας.
|
| 520 |
|
|
|a Η μελέτη εκκινεί από το θεατρολογικό πεδίο αλλά συνδυάζει και άλλους τομείς των ανθρωπιστικών σπουδών. Στον θεατρικό ρόλο της μάνας διερευνά τις αποτυπώσεις του ιστορικού χρόνου, αναζητώντας πώς η θεατρική τέχνη αντανακλά και ταυτόχρονα πώς συνδιαμορφώνει το κοινωνικό περιβάλλον. Από τη μάνα-φόνισσα στη Μήδεια του Ευριπίδη μέχρι τις μητρικές φιγούρες σε συγγραφείς-επιγόνους του In-yer-face Theater (Θεάτρου στα μούτρα), το εύρος είναι τεράστιο και η μελέτη δεν είχε στόχο να εξαντλήσει το πεδίο. Απομονώνει μια μικρή χρονική περίοδο με αφετηρία τα ύστερα χρόνια του 19ου αιώνα, όταν εμβληματικά κείμενα, όπως Η καταγωγή της οικογένειας της ατομικής ιδιοκτησίας και τον κράτους του Ένγκελς και η θεμελίωση της Ψυχανάλυσης από τον Φρόυντ, μαζί με τις προτάσεις των υποστηρικτών ή των επικριτών τους, έχουν επηρεάσει σημαντικά και τη θεατρική τέχνη. Το βιβλίο φτάνει μέχρι την τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα, όταν το κύμα των "κοινωνιστικών" ιδεών, η σοσιαλιστική σκέψη, έχει δώσει πνευματικούς και πολιτικούς καρπούς στην Ελλάδα. Οι θεωρητικές αναζητήσεις ολοκληρώνονται με τα πορίσματα σύγχρονων ανθρωπολόγων και ψυχολόγων, οι οποίοι συμβάλλουν στην αποσαφήνιση των χαρακτηριστικών που συγκροτούν την μητρική ταυτότητα σήμερα. Η μελέτη επικεντρώνεται σε δέκα ελληνικά θεατρικά έργα, ενδεικτικά και όχι μοναδικά παραδείγματα. Τα συγκεκριμένα έργα επιλέχθηκαν για να διαμορφωθεί ένα δείγμα δραμάτων που παρουσιάζουν ποικιλία στο περιεχόμενο, στη μορφή τους και στη σχέση τους με τη σκηνική πράξη. Οι μητρικές φιγούρες εξετάζονται αναλυτικά σε κάθε έργο και στη συνέχεια τοποθετούνται στο ερευνητικό κάδρο όλες μαζί, για να ακούσουν η αναγνώστρια και ο αναγνώστης συμπυκνωμένα τα λόγια τους, έχοντας αναγνωρίσει προηγουμένως τις πηγές από τις οποίες αντλούν τη φωνή τους. -- Οπισθόφυλλο.
|
| 650 |
|
4 |
|a Νεοελληνικό δράμα
|y 20ός αιώνας
|x Ιστορία και κριτική
|9 93073
|
| 650 |
|
4 |
|a Μητέρες στο θέατρο.
|9 213538
|
| 650 |
|
4 |
|a Γυναίκες στο θέατρο
|9 157646
|
| 830 |
|
0 |
|a Θεατρικοί τόποι (Παπαζήσης)
|9 157360
|
| 942 |
|
|
|2 ddc
|c BK15
|
| 952 |
|
|
|0 0
|1 0
|2 ddc
|4 0
|6 889_209000000000000_ΡΙΤ
|7 0
|9 395443
|a THST
|b THST
|d 2026-03-04
|l 0
|o 889.209 ΡΙΤ
|p 025000316224
|r 2026-03-04 11:26:47
|t 1
|w 2026-03-04
|y BK15
|
| 998 |
|
|
|c ΜΑΝΙΑ
|d 2026-03
|
| 999 |
|
|
|c 228938
|d 228938
|
