| Summary: | Σε όλη τη δεκαετία σημειώνεται μια έκρηξη της γυναικείας λογοτεχνίας. Τα θεματικά μοτίβα αλλάζουν σε σχέση με τον μεσοπόλεμο (από τη γυναίκα-θύμα μεταβαίνουμε στη γυναίκα-ενεργό υποκείμενο που επιλέγει η ίδια τη μοίρα της) και αναδύεται και για τις γυναίκες το μοτίβο του ταξιδιού, συνδυασμένο κάποτε με έναν απελευθερωμένο ερωτισμό. Οι γυναίκες γράφουν τώρα φιλόδοξα, επικά κάποτε έργα: μεγάλα ποιήματα και πολυσέλιδα μυθιστορήματα. Ορισμένα από αυτά μπορούν να μπουν επάξια στον λογοτεχνικό Κανόνα: Μαργαρίτα Λυμπεράκη, "Τα ψάθινα καπέλα", Μιμίκα Κρανάκη, "Contre-temps". Η άνθηση θα σβήσει στο τέλος της δεκαετίας.
|
|---|
