| Summary: | Η Ρευστή Δημοκρατία είναι η μέση λύση μεταξύ της άμεσης και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, καθώς επιτρέπει σε κάθε μέλος είτε να ψηφίσει απευθείας για ένα θέμα, είτε να επιλέξει προσωρινά έναν εκπρόσωπο αναθέτοντας τα εκλογικά του δικαιώματα σε άλλον ψηφοφόρο. Σε συνέχεια του έγγραφου των Becker, D’ Angelo, Delfaraz και Gilbert [2], αυτή η εργασία εστιάζει σε συστήματα ρευστής δημοκρατίας με ευρετικές μεθόδους, όπου αναλύονται σε δίκτυα ανάθεσης πραγματικού κόσμου, αλλά και σε τυχαία δίκτυα. Για τα δίκτυα μικρόκοσμου χρησιμοποιείται το μοντέλο δικτύων μικρόκοσμου Watts-Strogatz [30], ενώ όσο αφορά τα τυχαία γραφήματα χρησιμοποιείται το μοντέλο των Erdos-Renyi [12]. Πάνω σε αυτά τα μοντέλα δικτύων πραγματοποιούνται πειράματα βάσει των πιθανοτήτων συνδεσιμότητας του εκάστοτε δικτύου και των ποσοστών πραγματογνωμοσύνης των ψηφοφόρων. Έτσι αποκτώνται περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά τις συμπεριφορές ανάθεσης των ψηφοφόρων και πως αυτές σχετίζονται με τις αντιλήψεις τους για το επίπεδο εμπειρογνωμοσύνης των γειτόνων τους. Επιπλέον, προτείνεται μια βελτιστοποίηση στο θέμα της ανάθεσης έτσι ώστε να αυξάνεται η πιθανότητα εκλογής της ορθής απόφασης.
|
|---|
